Większość Europy wiąże opłatę z drogą: kupujesz winietę albo płacisz za przejechane kilometry. Dania całkowicie zniosła opłaty za drogi. Wszystkie 74 936 km duńskich dróg publicznych, łącznie z autostradami, są dla samochodu osobowego bezpłatne. Opłaty pobiera się za to tylko na dwóch obiektach, a to, ile tam zapłacisz, nie ma nic wspólnego z odległością.
Opłaty drogowe w Danii: cztery systemy w skrócie
W efekcie Dania ma cztery odrębne systemy, a najważniejsze, co warto zrozumieć na początku, to fakt, że każdy z nich posługuje się inną jednostką rozliczeniową. Mylenie ich to źródło niemal każdego błędu popełnianego w Danii.
| Kto płaci | Jednostka | Ile to wynosi |
|---|---|---|
| Samochody osobowe, kampery, auto z przyczepą, na każdej duńskiej drodze | Nic | Cała sieć 74 936 km jest bezpłatna |
| Mosty przez Wielki Bełt i Sund (Øresund) | Za przejazd, cena według pomiaru | Od 205 do 645 kr oraz od 182 do 520 kr za samochód |
| Pojazdy ciężarowe do przewozu towarów od 12 ton | Za przejechany kilometr, od 1 stycznia 2025 roku | Od 0.13 do 1.10 kr za km według klasy CO2 |
| Pojazdy z silnikiem Diesla w czterech miastach | Nie pieniądze, lecz norma emisji spalin | Wjazd jest zabroniony, a nie płatny |
Każda kwota na tej stronie to kwota opublikowana przez operatora lub państwo w koronach duńskich, sprawdzona w sierpniu 2026 roku. Korona to nie euro: jest powiązana z euro w mechanizmie ERM II przy kursie centralnym 7,46038, więc każda kwota w euro, którą gdzieś zobaczysz, jest przybliżeniem, a nigdy oficjalną stawką.
Wielki Bełt (Storebælt): cenę ustala pomiar na placu poboru opłat
Przeprawa przez Wielki Bełt, po duńsku Storebæltsforbindelsen, zwykle skracana do Storebælt, to 18-kilometrowe połączenie między Zelandią a Fionią. Korzysta z niego praktycznie cały ruch drogowy między Kopenhagą a Półwyspem Jutlandzkim. Zarządza nim A/S Storebælt, należąca do Sund & Bælt.
Mechanizm nie polega na odczytaniu kategorii pojazdu z dowodu rejestracyjnego. Twój pojazd jest mierzony podczas przejazdu przez plac poboru opłat, a pomiar decyduje o przedziale cenowym. Oto ceny operatora za pojedynczy przejazd, obowiązujące od 1 stycznia 2026 roku.
| Pojazd | Cena ekspresowa | Karta lub gotówka |
|---|---|---|
| Motocykl oraz samochody do 3 m | 109 kr | 125 kr |
| Samochód, od 3 do 6 m | 205 kr | 235 kr |
| Samochód z przyczepą, łącznie do 6 m | 205 kr | 235 kr |
| Samochód z przyczepą kempingową | 314 kr | 360 kr |
| Samochód powyżej 6 m, niższy niż 2,7 m | 314 kr | 360 kr |
| Samochód, bus lub autobus powyżej 6 m i powyżej 2,7 m wysokości | 613 kr | 645 kr |
| Ciężarówka do 10 m | 613 kr | 645 kr |
| Ciężarówka od 10 do 20 m | 969 kr | 1,020 kr |
Dwa progi nakładają się na siebie w określonej kolejności: najpierw 6 metrów długości, potem 2,7 metra wysokości. Samochód kosztuje 205 kr, przekroczenie 6 metrów podnosi cenę do 314 kr, a jeśli pojazd ma dodatkowo ponad 2,7 metra wysokości, płacisz 613 kr. Wysoki bus o długości ponad 6 metrów płaci więc trzy razy tyle co samochód osobowy. Wiersz, który większość poradników pomija, jest najbardziej przydatny: samochód z małą przyczepką nadal płaci zwykłe 205 kr, o ile auto i przyczepa razem mierzą nie więcej niż 6 metrów.
Box dachowy się liczy, a operator potwierdza to na piśmie
Ponieważ plac poboru opłat mierzy, a nie klasyfikuje, operator stwierdza wprost, że pomiar obejmuje całkowitą wysokość i długość razem ze wszystkim, co zamontowano z przodu, z tyłu lub na dachu pojazdu: przyczepę, bagażnik rowerowy, box dachowy, stopnie boczne, a nawet hak holowniczy, jeśli zwiększa długość lub wysokość. Cena wynika z pomiaru w chwili przejazdu, a nie z tego, co jest w dokumentach. Warto to wiedzieć, bo w Chorwacji identyczne pytanie oficjalnie pozostaje bez odpowiedzi: żaden operator ani ministerstwo nie mówi, czy box dachowy się liczy. Dania odpowiada na piśmie, a odpowiedź brzmi: tak.
Kampery mają osobny cennik, a o cenie decyduje umowa
Kampery w ogóle nie korzystają z tabeli dla samochodów osobowych i właśnie tu kierowca może stracić 300 kr na każdym przejeździe, nie wiedząc nawet, że dało się tego uniknąć.
Poniżej 3 500 kg i do 6 m: 205 kr
Zwykła cena dla samochodu w stawce ekspresowej albo 235 kr kartą lub gotówką. Niczego nie trzeba załatwiać z wyprzedzeniem.
Poniżej 3 500 kg i powyżej 6 m: 314 kr, ale tylko z umową
Ten przedział otwiera dopiero autocamperaftale, o którą wnioskujesz przed podróżą. W kolumnie dla karty i gotówki widnieje „niemożliwe”, więc ta cena istnieje wyłącznie przy płatności automatycznej.
Do 10 m bez umowy: 613 kr
To stawka domyślna. Kamper o długości 7 m, którego właściciel nie złożył wniosku, płaci 613 kr zamiast 314 kr, więc umowa jest warta mniej więcej 300 kr na przejeździe. Operator reklamuje oszczędność do 330 kr na podróż.
Powyżej 3 500 kg i powyżej 10 m: 969 kr
Powyżej 10 metrów umowa w ogóle przestaje pomagać.
Most Øresund: cena, inna spółka i inna jednostka
Przeprawa przez Øresund, czyli most i tunel prowadzące drogę z Kopenhagi do Malmö, jest zarządzana przez wspólne duńsko-szwedzkie konsorcjum, a nie przez samo Sund & Bælt, i zasady z jednego mostu prawie nie obowiązują na drugim. Inne jest też kryterium: tutaj przedziały wyznacza wyłącznie zmierzona długość, a w taryfie nigdzie nie ma reguły wysokości ani masy.
Poniższe ceny to taryfa operatora za pojedynczy przejazd, z 25-procentowym VAT, obowiązująca od 18 maja 2026 roku.
| Pojazd | Z ØresundGO | Bilet online | Przy szlabanie |
|---|---|---|---|
| Motocykl | 94 kr | 235 kr | 265 kr |
| Samochód, do 6 m | 182 kr | 465 kr | 520 kr |
| Samochód z przyczepą do 15 m; kamper od 6 do 10 m bez przyczepy; bus od 6 do 9 m | 364 kr | 930 kr | 1,040 kr |
| Samochód z przyczepą powyżej 15 m; kamper powyżej 10 m lub każdy kamper powyżej 6 m z przyczepą; bus powyżej 9 m | 725 kr | 1,485 kr | 1,655 kr |
Pojedynczy przejazd samochodem kosztuje od 182 kr do 520 kr, czyli różnica jest niemal trzykrotna, a nic w samym pojeździe ani w podróży tej kwoty nie zmienia. Jedyną zmienną jest umowa, którą masz przed przyjazdem.
ØresundGO to umowa rabatowa, a nie metoda płatności
Na tym szczególe kierowcy tracą 338 kr. Do ceny 182 kr potrzebujesz dwóch umów, a nie jednej: samego ØresundGO za 370 kr rocznie, obejmującego do pięciu różnych tablic rejestracyjnych w roku kalendarzowym (szósta płaci pełną cenę), oraz osobnej umowy z zatwierdzonym wydawcą płatności automatycznych. Zagraniczny kierowca, na przykład z Niemiec, nie potrzebuje do tej drugiej umowy nordyckiego dostawcy, bo DKV, Tollticket i Toll4Europe są zatwierdzone. Nie sprawdza się natomiast załatwianie tego przez Brobizz w ostatniej chwili: płatność na podstawie tablicy obejmuje tam tylko tablice duńskie i szwedzkie, do innych krajów wysyłany jest fizyczny nadajnik, który idzie około pięciu dni roboczych, a tak założona umowa może zacząć działać dopiero po 24 godzinach.
Cztery kolejne rzeczy różnią się od Wielkiego Bełtu, a pierwsza zaskakuje niemal wszystkich:
- Øresund nie przyjmuje euro. Tylko korony duńskie i szwedzkie, przy szlabanie obsługiwanym całą dobę. Wielki Bełt euro w gotówce przyjmuje. Nigdy nie przenoś założeń z jednego mostu na drugi.
- Nie ma zniżki na powrót tego samego dnia dla klientów indywidualnych, w odróżnieniu od wieczornych, weekendowych i świątecznych powrotów na Wielkim Bełcie.
- Reklamowana cena online jest warunkowa. Zawiera 10-procentową zniżkę, która obowiązuje tylko wtedy, gdy zapiszesz się do newslettera operatora. Bez tego pobierana jest cena przy szlabanie.
- Tablice spersonalizowane i indywidualne w ogóle nie są odczytywane na placu poboru opłat Øresund. Tacy kierowcy potrzebują fizycznego nadajnika.
Jeśli czytasz starsze niemieckie lub angielskie materiały, trzy nazwy produktów są w nich nieaktualne: BroPas w 2023 roku stał się ØresundGO, zniżka SmutTur na powrót tego samego dnia została zlikwidowana, a przewoźnik promowy z Helsingør, ForSea, nazywa się teraz Øresundslinjen.
Dlaczego cena mostu jest traktatowo powiązana z ceną promu
Szczegół, którego prawie nikt nie publikuje, a który tłumaczy cennik lepiej niż cokolwiek na stronie operatora. Umowa międzypaństwowa Danii i Szwecji z 1991 roku, na podstawie której powstał most, czyni poziom cen promów na trasie Helsingborg–Helsingør punktem odniesienia dla tego, ile płacą za przejazd samochody osobowe i ciężarowe. Konsorcjum mówi, że w związku z tym nie może swobodnie ustalać cen i musi brać pod uwagę promy, aby nie zakłócać konkurencji w regionie. Prom nie jest więc po prostu alternatywą dla mostu. Jest jego prawną kotwicą cenową.
Wjazd do Szwecji to też nie tylko kwestia opłaty. Szwecja przywróciła kontrole na granicach wewnętrznych, a na przeprawie prowadzone są systematyczne kontrole policyjne, więc miej dokumenty tożsamości pod ręką na placu poboru opłat, a nie na dnie walizki.
O cenie decydujesz przed przyjazdem, a nie przy szlabanie
To najważniejsza rzecz do zrozumienia w przypadku obu mostów i powód, dla którego Brobizz, duńska marka nadajników do opłat, to nazwa, na którą większość przyjezdnych trafia jako pierwszą. Do każdego przedziału powyżej przypisane są dwie lub trzy ceny, a o tym, którą zapłacisz, decydują formalności załatwione kilka dni wcześniej.
Dla kierowcy jadącego na urlop najważniejsze jest jednak to: na żadnym z duńskich mostów nie potrzebujesz nadajnika. Na obu wystarczy tablica rejestracyjna, a jeśli niczego nie załatwiłeś, możesz po prostu zapłacić kartą przy szlabanie. Nadajnik lub umowa na tablicę zmienia cenę, a każdy z mostów rozwiązuje to inaczej.
Przejazd tylko przez Wielki Bełt
Niczego nie potrzebujesz. Płacisz 235 kr kartą albo 205 kr, jeśli masz dowolną aktywną metodę płatności automatycznej. Dołóż bezpłatną Storebælt Privataftale, jeśli chcesz korzystać ze zniżek na wieczorne lub weekendowe powroty, bo same się nie naliczą.
Przejazd tylko przez Øresund
Różnica jest znacznie większa, więc umowa ma dużo większe znaczenie: 182 kr z ØresundGO wobec 520 kr przy szlabanie. Załatw ją z dużym wyprzedzeniem, a nie na placu poboru opłat, bo aktywacja nie jest natychmiastowa.
Z Niemiec do Szwecji przez Danię
Potrzebujesz jednej płatnej umowy i jednej bezpłatnej: ØresundGO za 370 kr rocznie oraz Storebælt Privataftale, która nic nie kosztuje. Szwedzkie konto ØresundPAY na tablicę daje również duńską cenę ekspresową, ale sama umowa rabatowa na Øresund nic nie zmienia na Wielkim Bełcie.
Jazda na tablicach spoza Europy
Sprawdź, zanim zaczniesz polegać na rozpoznawaniu tablic. Wielki Bełt odczytuje tablice z zamkniętej listy czternastu krajów, na której nie ma tablic tureckich, a na liście zatwierdzonych wydawców Øresund też nie ma nikogo z Turcji. Płatność kartą przy szlabanie działa zawsze.
Na samym Wielkim Bełcie: zielone pasy to płatność automatyczna, niebieskie to karta, żółte to gotówka, a pasy gotówkowe przyjmują korony i euro, choć nie banknot 500 euro. Jeśli wjedziesz na niewłaściwy pas, nie cofaj. Operator każe trzymać się pasa, a cena ekspresowa i tak zostanie naliczona, jeśli Twoja płatność automatyczna jest ważna. Motocykliści w ogóle nie mogą korzystać z zielonych pasów ekspresowych.
Różnica między 205 kr a 235 kr to około 13 procent i nie może być większa. Wiążące warunki A/S Storebælt opisują ją jako maksymalną zniżkę dopuszczalną przy płatności automatycznej na mocy dyrektywy o eurowiniecie. Tak ten prawny pułap opisuje sam operator.
W taryfie biznesowej kolumna ekspresowa jest identyczna z kolumną dla karty i gotówki: 645 to 645, 1,020 to 1,020. Cena ekspresowa jest zarezerwowana dla pojazdów lekkich, więc przewoźnik planujący zniżkę za nadajnik na Wielkim Bełcie jej nie znajdzie.
246 kr za przejazd tam i z powrotem między 16:00 a 03:00 tego samego wieczoru oraz 346 kr za weekendowy powrót między piątkiem 12:00 a niedzielą 24:00 albo powrót tego samego dnia w święto państwowe. To ceny za przejazd w obie strony, a nie za pojedynczy przejazd, i każda wymaga Privataftale, płatności nadajnikiem lub przez tablicę, samochodu poniżej 6 m albo motocykla oraz użycia tego samego nadajnika lub tablicy na obu przejazdach.
W miesiącu kalendarzowym pierwsze 14 pojedynczych przejazdów rozliczanych jest po cenie ekspresowej, przejazdy od 15. do 50. nic nie kosztują, a od 51. przejazdu znów obowiązuje cena ekspresowa.
Przejazd przez plac poboru opłat bez zapłaty kosztuje 600 kr ponad cenę przejazdu, podobnie jak nieopłacenie wystawionej faktury w terminie. To dwa odrębne zdarzenia z tą samą karą.
Kto jest zwolniony z opłat za duńskie mosty?
W praktyce nikt i warto to powiedzieć wprost, bo to pytanie zadaje się zwykle z nadzieją. Żaden z mostów nie publikuje zwolnienia dla kierowców prywatnych: nie ma zniżki dla aut elektrycznych, nie ma zwolnienia dla turystów i nic nie zależy od obywatelstwa. Motocykle też nie są zwolnione, to po prostu najtańszy przedział w obu taryfach.
Istnieją natomiast cztery rzeczy, które bywają mylone ze zwolnieniami:
Umowy rabatowe, które może kupić każdy, także przyjezdny
Storebælt Handicapaftale, jedyna prawdziwa umowa zależna od statusu
Pozostałe duńskie przeprawy, które są po prostu bezpłatne
Wąskie ustawowe wyłączenia z opłaty dla ciężarówek: wojsko, straż pożarna, policja, zarządcy dróg
Realne sposoby, by zapłacić mniej, to więc umowy albo trasa omijająca oba mosty. Nie ma statusu, który pozwala zwykłemu samochodowi przejechać przez Wielki Bełt za darmo.
Każda inna duńska przeprawa jest bezpłatna
Lista bezpłatnych przepraw jest dłuższa niż lista płatnych i wciąż się wydłuża, dlatego warto ją przytoczyć. Duńskie prawo ustanawia dokładnie dwie płatne przeprawy drogowe, obie na mocy ustawy o Sund & Bælt, a jedyną trzecią opłatą w całym zbiorze ustaw jest przyszła opłata za Fehmarnbelt.
Bezpłatne, jako zwykłe drogi państwowe, są: oba mosty przez Mały Bełt, mosty Farø, tunel pod Limfjordem, Alssundbroen, Svendborgsundbroen, Guldborgsundtunnelen, Sallingsundbroen i Dronning Alexandrines Bro.
Warto zapamiętać dwie poprawki, bo nieaktualne strony wciąż podają błędne informacje:
- Dronning Margrethe II's Bro, nowy most Storstrøm między Zelandią a Falster, został otwarty dla ruchu drogowego 23 marca 2026 roku i jest bezpłatny. Stary most z 1937 roku obok niego jest zamknięty dla ruchu.
- Kronprinsesse Marys Bro we Frederikssund nie jest mostem płatnym. Otwarto go w 2019 roku z pierwszą w Danii opłatą w systemie free-flow, ale opłatę zniesiono ze skutkiem od 2022 roku, a spółkę zarządzającą zlikwidowano. Strony, które wciąż podają za niego 14 kr lub 41 kr, są nieaktualne od czterech lat.
Opłaty drogowe dla ciężarówek i TIR-ów: opłata kilometrowa zamiast winiety
Trzeci system zmienił się najpóźniej i to z jego powodu dawne jednozdaniowe podsumowanie Danii, że jedyne opłaty drogowe to dwa mosty, jest nieprawdziwe od 1 stycznia 2025 roku.
Tego dnia Dania wystąpiła z umowy o eurowiniecie i uchyliła własną ustawę o czasowej opłacie za korzystanie z dróg, zastępując obie opłatą za kilometr, zróżnicowaną według emisji CO2, dla pojazdów do przewozu towarów, na określonej sieci około 10 900 km, opisanej odcinek po odcinku w załączniku do ustawy. Dania to jedyny kraj w Europie, który poszedł pod prąd trendu winietowego: miała opłatę czasową i celowo zamieniła ją na opłatę zależną od dystansu.
W jednym zdaniu: dlaczego to nie dotyczy Twojego samochodu
Obowiązek powstaje tylko przy spełnieniu obu warunków: pojazd musi być używany do przewozu towarów, a jego technicznie dopuszczalna masa całkowita musi wynosić 12 000 kg lub więcej. Samochód prywatny nie spełnia żadnego z nich. Kamper nie spełnia pierwszego bez względu na masę, bo nie przewozi towarów. A w przypadku zestawu ocenia się wyłącznie pojazd ciągnący: duński urząd skarbowy stwierdza wprost, że pojazd silnikowy poniżej 12 000 kg nie podlega opłacie, nawet jeśli cały zestaw przekracza tę masę, co jedną linijką zamyka kwestię samochodu z przyczepą kempingową.
Jeśli prowadzisz pojazd, który jednak podlega opłacie, na przykład TIR-a, warto znać zasady. Stawki wynoszą od 0.86 do 1.10 kr za kilometr w najbardziej emisyjnej klasie CO2, zależnie od przedziału masy, aż do stałych 0.13 kr dla pojazdów zeroemisyjnych, z dopłatą od 0.07 do 0.55 kr na płatnych odcinkach w strefie ekologicznej, przy czym odcinki autostradowe i należące do sieci TEN-T są z niej wyłączone, a liczą się tylko strefy istniejące już 1 sierpnia 2022 roku. Istnieją dokładnie dwie legalne opcje i obie muszą być gotowe, zanim wjedziesz na płatną sieć dróg: urządzenie pokładowe w ramach umowy z zatwierdzonym dostawcą albo kupiony wcześniej elektroniczny bilet trasowy, ważny na jedną wskazaną trasę przez 24 godziny. Nie ma punktów sprzedaży.
Kontrola jest w pełni cyfrowa, bez bramek, których trzeba wypatrywać, i bez zatrzymywania, a odpowiedzialność nie zależy od winy. Standardowa kara wynosi 9,000 kr, podwojona z 4,500 kr w lipcu 2025 roku. Nieopłacone prawomocne kary związane z pojazdem mogą też skutkować odmową przejazdu przez stałe przeprawy dla zagranicznej ciężarówki, co w praktyce oznacza zawrócenie na Wielkim Bełcie, chyba że dłużnik mieszka w Finlandii, Islandii, Norwegii lub Szwecji.
Dwie daty krążą tak, jakby były prawem, choć nim nie są: rozszerzenie opłaty na pojazdy od 3,5 tony w 2027 roku i na całą sieć dróg w 2028 roku. Obie pochodzą z porozumienia politycznego z 2023 roku, a ustawa nadal mówi o 12 000 kg.
Strefy ekologiczne: system, w którym w ogóle nie chodzi o pieniądze
Czwarty system najłatwiej zaskakuje zwykłego przyjezdnego i jako jedyny nie jest opłatą. Dania prowadzi miljøzoner w Kopenhadze, Odense, Aarhus i Aalborgu, a strefy te nie wyceniają wjazdu. Uzależniają go od warunków.
Jeśli jeździsz autem benzynowym, hybrydą lub elektrykiem, możesz pominąć tę sekcję: każdy przepis dotyczy wyłącznie silników o zapłonie samoczynnym. Strefy dotyczą tylko diesli i kierowca auta benzynowego nie ma tu niczego do sprawdzania, rejestrowania ani płacenia.
Dla kierowców diesli Dania działa inaczej niż reszta Europy, bo nie ma naklejki na szybę. System opiera się na rejestrze i kamerach, więc kierowca przyzwyczajony do niemieckiej Umweltplakette czy francuskiej Crit'Air szuka plakietki, która nie istnieje, i przeocza obowiązek, który istnieje.
Samochód osobowy z silnikiem Diesla musi spełniać normę Euro 5 lub mieć filtr cząstek stałych, obowiązuje to od 1 października 2023 roku. Samochód dostawczy z silnikiem Diesla musi spełniać Euro 5 lub mieć filtr, czyli być zarejestrowany po raz pierwszy od września 2016 roku. Ciężarówki i autobusy powyżej 3,5 tony potrzebują Euro VI lub filtra, czyli pierwszej rejestracji od stycznia 2015 roku.
Pojazd z silnikiem Diesla na zagranicznych tablicach, zarejestrowany po raz pierwszy przed 1 stycznia 2011 roku w przypadku samochodów osobowych i minibusów, przed wrześniem 2016 roku w przypadku dostawczych lub przed styczniem 2015 roku w przypadku ciężarówek i autobusów, musi zostać zarejestrowany online na miljoezoner.dk najpóźniej w dniu wjazdu do strefy. To wykroczenie odrębne od naruszenia normy emisji: możesz spokojnie spełniać Euro 5, a i tak dostać mandat wyłącznie za brak rejestracji.
Obowiązek odpada, jeśli duński urząd może zweryfikować Twój pojazd w rejestrze Twojego kraju. Czy obowiązek Cię dotyczy, sprawdzisz, wpisując przed wyjazdem tablicę rejestracyjną i kraj w oficjalnej wyszukiwarce. Jeśli wynik Cię nie zwalnia, zarejestruj się, nawet jeśli auto rzeczywiście spełnia Euro 5.
Pojazd na zagranicznych tablicach mający ponad 30 lat jest całkowicie zwolniony z wymogów: bez normy emisji i bez rejestracji. Klasyczny diesel z 1990 roku nie musi tu niczego spełniać, co odwraca radę, która w innym wypadku wynikałaby z daty jego rejestracji.
Żadna duńska autostrada nie leży w strefie ekologicznej
To rozwiewa większość obaw związanych z tranzytem. Jazda przez Danię trasami E45, E20 lub E47 nigdy nie wprowadzi Cię do strefy, choć niektóre zjazdy do niej przylegają. W Kopenhadze lotnisko i autostrada Øresund leżą poza strefą, więc dojazd na lotnisko i do mostu jest wolny. W Aarhus strefą jest obszar wewnątrz obwodnicy Ringgade, a same drogi obwodowe są wprost z niej wyłączone, w Aalborgu zaś Vesterbro i Strandvejen pozostają otwarte jako trasy tranzytowe.
Kontrola odbywa się przez automatyczne rozpoznawanie tablic rejestracyjnych, z punktów stałych w każdej strefie i z mobilnych samochodów z kamerami. Mandat wynosi 1,500 kr dla samochodu osobowego, minibusa lub dostawczego oraz 12,500 kr dla ciężarówki lub autobusu i jest obniżany do 1,000 kr, jeśli wykroczeniem był wyłącznie brak rejestracji, a w ciągu 80 dni udokumentujesz, że pojazd rzeczywiście spełniał wymogi. Dla przyjezdnego ważne są dwa mechanizmy. Mandat obciąża właściciela, a nie kierowcę, nawet jeśli właściciel nie prowadził, co przy aucie z wypożyczalni oznacza, że rachunek dostaje wypożyczalnia i przerzuca go na Ciebie. Ponadto wielokrotne wykrycia tego samego pojazdu w tej samej strefie w ciągu siedmiu dni liczą się jako jedno wykroczenie, więc ryzyko jest ograniczone do jednego mandatu na strefę tygodniowo, ale nowy przychodzi co tydzień, dopóki pojazd nie spełni wymogów.
Ostatnie ostrzeżenie: ścieżki zwolnień zapisane w przepisach, takie jak limit sześciu wjazdów i okresy przejściowe, wymagają adresu zamieszkania w strefie i duńskiego podpisu cyfrowego. Przyjezdny nie może skorzystać z żadnej z nich, a wniosek o odstępstwo nie chroni, jeśli nie został uwzględniony przed wjazdem.
Tunel Fehmarnbelt: trzecia opłata, bez daty i bez ceny
Tunel Fehmarnbelt między Puttgarden a Rødbyhavn, budowany przez duńską spółkę państwową Femern A/S i dlatego często nazywany połączeniem Femern, będzie mierzącym od 18 do 19 km tunelem zanurzeniowym z czteropasmową autostradą i dwutorową linią kolejową, skracającym przeprawę samochodem do mniej więcej dziesięciu minut. Powstaje z 89 elementów, z których trzeci zatopiono 2 sierpnia 2026 roku. Po otwarciu stanie się trzecią ustawową opłatą drogową w duńskim prawie.
Każda data otwarcia Femern, o której czytałeś, jest nieoficjalna
Oficjalnej daty otwarcia nie ma. W maju 2026 roku operator poinformował, że połączenie zostanie otwarte w dwóch etapach, najpierw droga, później kolej, że duńska strona ma około dwóch lat opóźnienia i że nowy harmonogram zostanie podany, gdy pierwsze elementy znajdą się na miejscu. Cel na 2029 rok podważono we wrześniu 2025 roku, a tematyczna strona ministerstwa transportu nadal go pokazuje, i właśnie dlatego ta data wciąż krąży. Nie ma też taryfy: ustawa o Femern pozostawia jej wysokość ministrowi transportu, a operator mówi, że zostanie ustalona tuż przed otwarciem połączenia. Do tego czasu przeprawę zapewnia prom.
Winieta Dania: czy w Danii trzeba mieć winietę?
Nie, a odpowiedź jest tu wyjątkowo stanowcza, bo Dania to nie kraj, który po prostu nigdy winiety nie wprowadził. Miała opłatę czasową za korzystanie z dróg i ją zniosła. 1 stycznia 2025 roku wypowiedziała umowę o eurowiniecie i tego samego dnia uchyliła własną ustawę o vejbenyttelsesafgift, a obowiązująca ustawa stwierdza wprost, że eurowiniety nie są w Danii ważne.
Wynikają z tego dwie praktyczne konsekwencje. Eurowinieta kupiona gdzie indziej niczego tu nie daje, choć w innych krajach wciąż się je sprzedaje. I nie ma żadnego duńskiego produktu, który można kupić, znaleźć lub który ktoś mógłby Ci sprzedać: każda strona oferująca Ci duńską winietę online oferuje coś, co duński parlament celowo zlikwidował.
Inaczej wygląda sprawa krajów, przez które jedziesz do Danii. Z Polski najczęściej jedziesz przez Niemcy, gdzie autostrady są bezpłatne dla samochodów osobowych, ale trasa zaczynająca się dalej na południu prowadzi przez kraje winietowe, a każdą winietę kupuje się osobno.
Zasady, na których wpadają zagraniczni kierowcy
Duńskie opłaty drogowe są umiarkowane. Kary już nie, a kilka zasad różni się od przepisów w krajach sąsiednich w sposób, który kosztuje prawdziwe pieniądze.
Ograniczenia prędkości i brak jakiejkolwiek tolerancji
Domyślne limity to 50 km/h w terenie zabudowanym, 80 km/h poza nim, 80 km/h na drodze ekspresowej i 130 km/h na autostradzie. Warto znać dwie poprawki. Wiele duńskich autostrad ma oznakowanie 110, co jest limitem obniżonym, a nie normą, bo 130 to ustawowy pułap, którego nigdzie nie można oznakować wyżej. Droga ekspresowa może zaś mieć oznakowanie do 100, a nie 90, jak się powszechnie podaje.
Do tego Dania nie przewiduje żadnej tolerancji. Oficjalne przedziały mandatów zaczynają się od limitu plus jeden: 51 w strefie 50, 131 na autostradzie ze 130.
Samochód do 3,5 tony z przyczepą kempingową lub zwykłą przyczepą ma limit 80 km/h wszędzie, także na autostradzie. Powszechnie powtarzane „80 na autostradzie, 70 poza nią” to przeżytek: limit 70 zniesiono ze skutkiem od 2020 roku i nie ma go w ustawie.
To najdroższe założenie, z jakim kierowca z niemiecką przyczepą kempingową może wjechać do Danii. Duńska agencja ds. pojazdów odpowiada na to wprost: niemieckie oznaczenie Tempo 100 nie uprawnia do jazdy 100 km/h w Danii, a duńskie dopuszczenie tak samo nic nie daje w Niemczech. Norwegia to jedyny zagraniczny system uznawany przez Danię. Zagraniczna przyczepa może uzyskać duńskie dopuszczenie w duńskiej stacji kontroli pojazdów, a ono podnosi limit do 100 km/h wyłącznie na autostradach.
Kamper do 3,5 tony bez przyczepy w ogóle nie podlega specjalnym limitom i na autostradzie może jechać do 130 km/h jak każdy samochód osobowy. Powyżej 3,5 tony obowiązuje 80 km/h wszędzie, a duńskie dopuszczenie Tempo 100 campingbil podnosi to do 100 km/h wyłącznie na autostradach, gdzie indziej nadal 80, i tylko wtedy, gdy kamper nie ciągnie przyczepy.
Holowanie urządzenia niepodlegającego rejestracji, czyli np. małej przyczepki użytkowej, która nie wymaga tablicy, ogranicza cały zestaw do 30 km/h. Holowanie zepsutego pojazdu też jest ograniczone do 30 km/h, dlatego nie możesz legalnie odholować auta znajomego do domu duńską autostradą: autostrada wymaga pojazdów zdolnych jechać co najmniej 50 km/h.
Ile naprawdę kosztuje przekroczenie prędkości
Duńskie mandaty za prędkość wynikają z opublikowanej tabeli prokuratury, w stałych kwotach w koronach, zależnie od procentowego przekroczenia limitu. Nigdy nie rosną wraz z dochodami, choć mogą zostać obniżone o połowę dla osób poniżej 18 lat oraz dla osób o niskich dochodach, które złożą wniosek z dokumentami, więc stwierdzenie „stałe, niezależne od dochodu” jest prawdziwe tylko w jedną stronę.
Trzy cechy tej tabeli są naprawdę zaskakujące:
Przyczepa kempingowa przenosi Cię do tabeli dla ciężarówek
Samochód z przyczepą podlegającą rejestracji lub przyczepą kempingową jest karany według tej samej kolumny co ciężarówki, na każdym typie drogi. Najniższy przedział to 1,800 kr zamiast 1,200 kr, a różnica rośnie z prędkością do 9,000 kr wobec 6,000 kr przy przekroczeniu o 100 procent.
Ten sam procent kosztuje więcej poza autostradą
Dopłata 1,200 kr obowiązuje przy przekroczeniu o 30 procent lub więcej, ale tylko na drogach innych niż autostrady i drogi ekspresowe z oznakowaniem 100 km/h. Przy przekroczeniu o 30 do 39 procent samochód płaci 3,000 kr na zwykłej drodze poza autostradą wobec 2,400 kr na autostradzie.
140 km/h oznacza dopłatę na każdej drodze
Od 140 km/h doliczana jest dopłata za dużą prędkość bez względu na oznakowany limit, od 1,200 kr i rosnąca w przedziałach co 10 km/h do 6,000 kr. To dokładnie ta prędkość, do której dochodzi kierowca zjeżdżający z niemieckiej autostrady bez limitu na duńską 130.
160 km/h kosztuje prawo jazdy, bez względu na limit
Warunkowe zatrzymanie prawa jazdy jest obowiązkowe przy 160 km/h lub więcej, niezależnie od oznakowanego limitu, i do tego ponowny egzamin. Na autostradzie ze 130 to przekroczenie tylko o 23 procent, a i tak kończy podróż.
Oto typowy przykład z wyliczeniem. 69 km/h w strefie 50 to przekroczenie o 38 procent: 1,800 kr plus 1,200 kr dopłaty za zwykłą drogę plus punkt karny (klip), który pociąga za sobą 1,000 kr opłaty na fundusz dla ofiar, razem 4,000 kr. A 160 km/h na autostradzie ze 130 to 1,800 kr plus 2,400 kr dopłaty za dużą prędkość plus opłata na fundusz: 5,200 kr i prawo do prowadzenia pojazdów. Tymczasowe limity w strefach robót drogowych podwajają mandat. Wiele wykroczeń sumuje się bez żadnej zniżki.
Punkty karne (klip) dostajesz przy przekroczeniu o ponad 30 procent, a trzy klipy w ciągu trzech lat oznaczają warunkowe zatrzymanie prawa jazdy z trzyletnim okresem próbnym. W pierwszych trzech latach od uzyskania pierwszego prawa jazdy wystarczą dwa, a sankcja jest innego rodzaju: kørselsforbud, czyli cofnięcie prawa do prowadzenia pojazdów do czasu ukończenia specjalnego szkolenia i jazdy kontrolnej. Funkcjonariusz przy drodze nie powie Ci, czy klip kosztuje Cię prawo jazdy, bo zawiadomienie wystawia przed sprawdzeniem systemu. Spodziewaj się tej informacji pocztą.
Wobec zagranicznych kierowców policja może zatrzymać auto
Duńska policja może zatrzymać Twój samochód do czasu zapłaty
Większość krajów odpowiada na to pytanie: „mandat przyjdzie do domu”. Dania odpowiada bezpośrednio. Jeśli zarówno kierowca, jak i pojazd są zagraniczni, policja może zatrzymać pojazd do czasu zapłaty mandatu lub złożenia zabezpieczenia, a po dwóch miesiącach samochód może zostać spieniężony na pokrycie długu. Wyłączenie nordyckie chroni przed tym uprawnieniem mieszkańców Finlandii, Islandii, Norwegii i Szwecji, choć nawet oni mogą mieć zatrzymane auto z powodu nieopłaconych opłat za zatrzymanie i parkowanie, więc kierowca ze Szwecji i kierowca z Niemiec przy tej samej kontroli są traktowani inaczej. Zauważ też, że warunki muszą być spełnione łącznie: kierowca mieszkający w Niemczech, który jedzie duńskim autem z wypożyczalni, nie podlega temu przepisowi. Tym razem furtka działa w drugą stronę, bo zagraniczny kierowca może zapłacić gotówką na miejscu, czego duński kierowca zrobić nie może. Zapas gotówki może przesądzić o tym, czy pojedziesz dalej, czy stracisz auto na całe popołudnie.
Standardowy limit alkoholu to 0,50 promila. Od 1 lipca 2025 roku kierowców w pierwszych trzech latach od uzyskania pierwszego prawa jazdy obowiązuje 0,20, co sam projekt ustawy opisuje jako faktyczne zero. Ten limit dla początkujących dotyczy tylko zwykłych samochodów kategorii B i zależy od tego, jak długo masz prawo jazdy, a nie od wieku, więc obejmuje 55-latka z pierwszym prawem jazdy, a młodego motocyklisty już nie. Powyżej 1,20 prawo jazdy jest zatrzymywane bezwarunkowo, a powyżej 2,00 konfiskowany jest sam samochód, przy czym konfiskata obejmuje też auta pożyczone, wypożyczone i leasingowane, z zastrzeżeniem testu proporcjonalności wobec właściciela.
Jedna uwaga systemowa dotycząca zakazu prowadzenia: Dania nie może unieważnić prawa jazdy, którego nie wydała, więc cofa prawo do prowadzenia pojazdów, a nie sam dokument. Jazda w tym okresie jest odrębnym wykroczeniem.
Wyposażenie i zwyczaje, które różnią się od krajów sąsiednich
Kamizelka odblaskowa, apteczka i zapasowe żarówki nie są wymagane
Żadna z tych rzeczy nie występuje w duńskim prawie. Wymagane jest natomiast użycie trójkąta ostrzegawczego, gdy Twój pojazd stwarza zagrożenie lub utrudnienie, co najmniej 50 m za nim albo 100 m na autostradzie. Co ciekawe, żaden przepis nie nakazuje go wozić, a światła awaryjne go nie zastępują.
Dania nie ma korytarza życia
Niemiecki obowiązek Rettungsgasse tu nie istnieje, a tego słowa nie ma w ustawie. Obowiązuje natomiast zwolnienie drogi dla pojazdu uprzywilejowanego na sygnale oraz utrzymywanie wolnego pasa awaryjnego. Jazda pasem awaryjnym kosztuje 2,000 kr i klip.
Opony zimowe nie są obowiązkowe, ale to już nie cała odpowiedź
Nie ma sezonu opon zimowych ani wymogu M+S. Od 1 lipca 2025 roku jazda na „wyraźnie nieodpowiednich oponach” jest jednak wykroczeniem, więc za letnie opony na zaśnieżonej drodze można teraz zostać ukaranym. Opony z kolcami są dozwolone tylko od 1 listopada do 15 kwietnia i tylko na wszystkich kołach.
Światła dzienne: Twoje światła do jazdy dziennej wystarczą
Światła muszą być zawsze włączone, ale specjalne światła do jazdy dziennej spełniają wymóg w dzień. Światła mijania stają się obowiązkowe od momentu, gdy zaczyna obowiązywać pora włączania świateł.
Dwa nawyki warto przećwiczyć przed przyjazdem. Gdy skręcasz w prawo w Danii, nie możesz utrudniać jazdy rowerzystom jadącym prosto, a w kraju o tak gęstym ruchu rowerowym ta zasada rozstrzyga o bardzo wielu skrzyżowaniach; jeśli droga rowerowa jest dwukierunkowa, rowery nadjeżdżają z obu stron na drodze, w którą skręcasz. Ponadto tarcza parkingowa działa odwrotnie niż wszystkie, których używałeś: ustawiasz ją do przodu, na koniec kwadransa, w którym zaparkowałeś. Przyjeżdżasz o 10:07, ustawiasz 10:15, a nie 10:00 i nie 10:07. Zagraniczna tarcza jest dozwolona, ale tylko w aucie na zagranicznych tablicach, więc niemiecka Parkscheibe ze schowka jest w porządku na niemieckich tablicach, a w duńskim aucie z wypożyczalni to wykroczenie.
Promy: alternatywa i prawna kotwica cenowa mostu
Większość kierowców przypływa z Niemiec dwiema trasami Scandlines: Rødby–Puttgarden, około 45 minut, oraz Gedser–Rostock, około dwóch godzin. Na trasie Rødby rezerwacja nie jest potrzebna, ale zakup biletu w porcie kosztuje wyraźnie więcej niż rezerwacja online. Duńskie ograniczenia prędkości obowiązują od chwili zjechania z rampy.
Do Szwecji alternatywą dla mostu Øresund jest 4-kilometrowy prom Helsingør–Helsingborg, kursujący całą dobę, w ciągu dnia mniej więcej co 20 minut dla samochodów osobowych i co 15 minut dla ciężarówek. Te 20 minut to częstotliwość, a nie czas przeprawy: operator nie publikuje czasu podróży, wbrew temu, co podaje większość poradników. W taryfie na 2026 rok ceny zaczynają się od około 199 kr w jedną stronę za samochód ze wszystkimi pasażerami z bezzwrotnym biletem Lavpris, w pełni elastyczny bilet Standard kosztuje 460 kr, a przyczepy są liczone osobno: 390 kr do 5 m i 460 kr powyżej. Ceny są dynamiczne i sezonowe, więc tanie bilety trzeba rezerwować z dużym wyprzedzeniem.
Prom klasyfikuje pojazd według masy, most według długości
Tej zasady nie da się przenieść. Na promie granica między samochodem osobowym a ciężarowym to 3 500 kg dopuszczalnej masy całkowitej, a w przypadku zestawu decyduje masa pojazdu ciągnącego, długość wyznacza tylko przedział. Na mostach masa nie pojawia się nigdzie: Wielki Bełt mierzy długość i wysokość, Øresund tylko długość. Ciężki 5-metrowy pickup płaci więc cenę samochodu osobowego na moście i cenę ciężarówki na promie. Kamper zbudowany wyłącznie do celów mieszkalnych liczy się na promie jako samochód osobowy bez względu na masę.
Bornholm to jedyna duńska wyspa, do której można by się spodziewać drogi przez Szwecję, a jednak nie jest to konieczne. Bezpośredni prom samochodowy kursuje na trasie Køge–Rønne w około pięć i pół godziny, raz dziennie w każdą stronę, z pominięciem zarówno opłaty za Øresund, jak i szwedzkiej kontroli granicznej.
Dalsza trasa z Danii i droga powrotna
Dania leży w wolnym od opłat zakątku Europy. Niemcy na południu nie pobierają od samochodów osobowych opłat za autostrady, co wyjaśnia nasza strona o Niemczech, a Szwecja na północy też nie ma winiety. Opłaty zaczynają się jeden kraj dalej.
Na południe, w stronę Alp
Przez Niemcy autostrada jest bezpłatna aż do kraju winietowego. Austria wymaga winiety od pierwszego kilometra autostrady, sprzedawanej przez państwowego operatora ASFINAG, a Szwajcaria ma jedną roczną winietę, bez krótszych wariantów. Żadnej z nich nie załatwisz w pośpiechu na granicy.
Najczęściej zadawane pytania
Jak działają duńskie opłaty drogowe w 2026 roku?
Na cztery odrębne sposoby, każdy rozliczany inaczej. Zwykłe drogi są dla samochodów osobowych bezpłatne: wszystkie 74 936 km. Dwie stałe przeprawy, mosty przez Wielki Bełt i Sund (Øresund), pobierają opłatę za przejazd, zależną od pomiaru pojazdu. Pojazdy ciężarowe do przewozu towarów od 12 ton płacą za kilometr. A cztery miasta mają strefy dla diesli, które niczego nie pobierają, tylko uzależniają wjazd od normy emisji spalin.
Czy w Danii są płatne drogi?
Nie. Żadna duńska droga nie jest płatna, łącznie z autostradami, a cała sieć liczy 74 936 km. Jedyne opłaty drogowe pobierane są na dwóch stałych przeprawach, mostach przez Wielki Bełt i Sund (Øresund), za przejazd, a nie za kilometr, do tego dochodzi osobna opłata kilometrowa, która dotyczy wyłącznie pojazdów ciężarowych do przewozu towarów od 12 ton.
Czy do jazdy po Danii potrzebuję winiety?
Nie, i żadnej nie da się kupić, także online. Dania uchyliła własną czasową opłatę za korzystanie z dróg i 1 stycznia 2025 roku wystąpiła z umowy o eurowiniecie, zastępując je opłatą kilometrową, która dotyczy tylko pojazdów do przewozu towarów od 12 ton. Dla samochodu osobowego, kampera lub auta z przyczepą kempingową duńskie drogi są bezpłatne.
Czy TIR potrzebuje winiety w Danii i ile wynoszą opłaty drogowe dla ciężarówek?
Nie, bo winiety już nie ma. Od 1 stycznia 2025 roku pojazdy do przewozu towarów o technicznie dopuszczalnej masie całkowitej od 12 000 kg płacą za kilometr, od 0.13 do 1.10 kr zależnie od klasy CO2, na sieci około 10 900 km. Przed wjazdem na sieć potrzebne jest urządzenie pokładowe od zatwierdzonego dostawcy albo elektroniczny bilet trasowy, a standardowa kara wynosi 9,000 kr.
Czy moja eurowinieta jest ważna w Danii?
Nie. Ustawa stwierdza wprost, że od 1 stycznia 2025 roku eurowiniety nie są w Danii ważne. W niektórych innych krajach wciąż można je kupić, i właśnie dlatego to nieporozumienie trwa, ale na duńskiej drodze nic nie dają.
Ile kosztuje most przez Wielki Bełt dla samochodu osobowego?
205 kr w cenie ekspresowej albo 235 kr przy płatności kartą lub gotówką za zwykły samochód o długości od 3 do 6 metrów, według taryfy obowiązującej od 1 stycznia 2026 roku. Powyżej 6 metrów to 314 kr, a powyżej 6 metrów długości i 2,7 metra wysokości 613 kr.
Jaka jest cena za most Øresund i jak zapłacić mniej?
182 kr z umową ØresundGO, 465 kr z biletem online albo 520 kr przy szlabanie za samochód do 6 metrów. Niższa cena wymaga dwóch umów, a nie jednej: ØresundGO za 370 kr rocznie oraz osobnej umowy z zatwierdzonym wydawcą płatności automatycznych, obie załatwione przed podróżą.
Czy box dachowy zmienia cenę przejazdu przez most?
Tak, na Wielkim Bełcie. Pojazd jest automatycznie mierzony na placu poboru opłat, a operator stwierdza, że pomiar obejmuje wszystko, co zamontowano z przodu, z tyłu lub na dachu, wymieniając wprost box dachowy, a także bagażniki rowerowe, stopnie boczne i haki holownicze. Jeśli przez to przekroczysz 6 metrów długości lub 2,7 metra wysokości, płacisz wyższą stawkę.
Jadę kamperem. Ile zapłacę za Wielki Bełt?
To zależy od długości i od tego, czy masz umowę. Poniżej 3 500 kg i do 6 metrów płacisz zwykłe 205 kr. Powyżej 6 metrów to 314 kr, ale tylko z autocamperaftale, a bez niej stawka domyślna wynosi 613 kr. Umowa jest więc warta mniej więcej 300 kr na przejeździe, a powyżej 10 metrów przestaje pomagać.
Czy do przejazdu duńskimi mostami potrzebuję Brobizz?
Nie. Na obu mostach wystarczy tablica rejestracyjna, a jeśli niczego nie załatwiłeś, możesz zapłacić kartą przy szlabanie. Nadajnik lub umowa na tablicę daje niższy poziom cen, co ma dużo większe znaczenie na Øresund, gdzie rozpiętość wynosi 182 kr wobec 520 kr, niż na Wielkim Bełcie, gdzie to 205 kr wobec 235 kr.
Czy inne duńskie mosty lub tunele są płatne?
Nie. Duńskie prawo ustanawia dokładnie dwie płatne przeprawy drogowe. Oba mosty przez Mały Bełt, mosty Farø, tunel pod Limfjordem, Alssundbroen, Svendborgsundbroen, Guldborgsundtunnelen, Sallingsundbroen i Dronning Alexandrines Bro są bezpłatne, podobnie jak nowy Dronning Margrethe II's Bro, otwarty 23 marca 2026 roku. Kronprinsesse Marys Bro stracił opłatę w 2022 roku.
Kiedy zostanie otwarty tunel Fehmarnbelt i ile będzie kosztował?
Tego jeszcze nie wiadomo. Nie ma oficjalnej daty otwarcia: operator potwierdził w maju 2026 roku, że duńska strona ma około dwóch lat opóźnienia i że zostanie podany nowy harmonogram. Powszechnie cytowany rok 2029 podważono we wrześniu 2025 roku i przetrwał głównie na nieaktualnej stronie ministerstwa. Nie ma też taryfy, bo ustawa o Femern pozostawia jej wysokość ministrowi transportu, a operator mówi, że zostanie ustalona tuż przed otwarciem.
Czy do Kopenhagi potrzebuję naklejki ekologicznej?
Nie, bo taka naklejka nie istnieje. Duńskie strefy ekologiczne w ogóle nie mają naklejki na szybę. Dotyczą tylko pojazdów z silnikiem Diesla, opierają się na normie emisji spalin oraz, w przypadku części starszych pojazdów na zagranicznych tablicach, na rejestracji online na miljoezoner.dk, a kontrolują je kamery. Kierowcy aut benzynowych, hybryd i elektryków są całkowicie poza systemem.
Czy strefa ekologiczna dotyczy mnie, jeśli tylko przejeżdżam przez Danię?
Nie. Żadna duńska autostrada nie leży w strefie ekologicznej, więc tranzyt trasami E45, E20 lub E47 nigdy do niej nie wprowadza. W Kopenhadze lotnisko i autostrada Øresund również leżą poza strefą, więc dojazd do mostu jest wolny.
Co się stanie, jeśli zignoruję zasady strefy ekologicznej?
Wychwycą to kamery, a mandat wynosi 1,500 kr dla samochodu osobowego, minibusa lub dostawczego albo 12,500 kr dla ciężarówki lub autobusu. Obciąża on właściciela, a nie kierowcę, więc przy aucie z wypożyczalni rachunek dostaje wypożyczalnia i przerzuca go na Ciebie. Kolejne wykrycia w tej samej strefie w ciągu siedmiu dni liczą się jako jedno wykroczenie, więc limit to jeden mandat na strefę tygodniowo, ale nowy przychodzi co tydzień, dopóki pojazd nie spełni wymogów.
Czy duńska opłata dla ciężarówek dotyczy mojego kampera lub samochodu z przyczepą kempingową?
Nie, w żadnej konfiguracji. Oba warunki muszą być spełnione jednocześnie: pojazd musi być używany do przewozu towarów, a jego technicznie dopuszczalna masa całkowita musi wynosić 12 000 kg lub więcej. Kamper nie spełnia warunku przewozu towarów bez względu na masę, a w przypadku zestawu ocenia się tylko pojazd ciągnący, więc samochód z przyczepą kempingową nigdy nie zostanie objęty opłatą z powodu łącznej masy.
Jak szybko mogę jechać z przyczepą kempingową w Danii?
80 km/h na każdym typie drogi, łącznie z autostradą, dla samochodu do 3,5 tony z przyczepą kempingową lub zwykłą przyczepą. Wciąż powtarzany limit „70 km/h na pozostałych drogach” zniesiono ze skutkiem od 2020 roku. Duńskie dopuszczenie Tempo 100 podnosi limit do 100 km/h wyłącznie na autostradach.
Czy niemiecka tabliczka Tempo 100 działa w Danii?
Nie. Duńska agencja ds. pojazdów mówi to wprost: przyczepa musi mieć duńskie oznaczenie Tempo 100, a duńskie dopuszczenie tak samo nic nie daje w Niemczech. Norwegia to jedyny zagraniczny system uznawany przez Danię. Zagraniczną przyczepę można skontrolować w duńskiej stacji, aby uzyskać duńskie dopuszczenie, a podczas jazdy z nim trzeba mieć przy sobie certyfikat.
Jak surowe są duńskie fotoradary i mandaty?
Tolerancji nie ma wcale: przedziały zaczynają się od limitu plus jeden. Przyczepa kempingowa przenosi Cię do kolumny mandatów dla ciężarówek, od 140 km/h na każdej drodze doliczana jest dopłata, a 160 km/h kosztuje prawo jazdy bez względu na oznakowany limit, co na autostradzie ze 130 oznacza przekroczenie tylko o 23 procent. Limity w strefach robót drogowych podwajają mandat.
Czy duńska policja naprawdę może zatrzymać mój samochód z powodu nieopłaconego mandatu?
Tak, jeśli zarówno kierowca, jak i pojazd są zagraniczni. Pojazd może zostać zatrzymany do czasu zapłaty mandatu lub złożenia zabezpieczenia, a po dwóch miesiącach spieniężony na pokrycie długu. Mieszkańcy Finlandii, Islandii, Norwegii i Szwecji są wyłączeni z tego uprawnienia w zakresie mandatów, ale nie opłat za zatrzymanie i parkowanie. Zagraniczny kierowca może zapłacić gotówką na miejscu, czego duński kierowca zrobić nie może, i zwykle to jest wyjście z sytuacji.
Czy prom Rødby–Puttgarden trzeba rezerwować z wyprzedzeniem?
Na tej trasie rezerwacja nie jest wymagana: możesz przyjechać do portu i kupić bilet na miejscu. Kosztuje to jednak wyraźnie więcej. Według danych operatora to 829 kr w porcie wobec od 619 kr online, rezerwacja 30 lub więcej dni wcześniej jest reklamowana jako oszczędność do połowy ceny, a bilety Low Price i Flex są sprzedawane tylko online. Odprawa najpóźniej 15 minut przed odpłynięciem. Przeprawa trwa około 45 minut, wobec mniej więcej dwóch godzin na trasie Gedser–Rostock.
Wybrać most Øresund czy prom Helsingør–Helsingborg do Szwecji?
Cenowo są bliżej siebie, niż się wydaje, i to celowo: traktat państwowy z 1991 roku czyni cenę promu na tej trasie punktem odniesienia dla opłaty za most, więc ich ceny idą ze sobą w parze. Most kosztuje 182 kr z umową i 520 kr bez niej; prom zaczyna się od około 199 kr na bilecie bezzwrotnym i 460 kr na w pełni elastycznym. Uważaj jednak na klasyfikację, bo prom oddziela samochody osobowe od ciężarowych przy 3 500 kg, a most mierzy tylko długość.
